Halloween night @ KhaoSan Rd.

กุ๊ก กุ๊ก กู๋.....เมื่อคืนออกไปปล่อยผี มาค่ะ แต่ก่อนอื่นขอแวะไปไหว้พระ ไหว้เทพ เพื่อความเป็นสิริมงคลในชีวิตก่อน ที่แรก คือ ศาลพระพิฆเนศ ที่ห้วยขวาง ค่ะ คืนนี้คนไม่ค่อยเยอะเท่าไหร่ ปกติถ้าเป็นคืนก่อนหวยออกคนจะเยอะมาก.กกก สงสัยคงไปปล่อยผีกันหมด 555 ครั้งนี้เราเสี่ยงเซียมซีออกมาดีเชียว โชคดี มีความสุข สมหวัง (อิอิ แอบดีใจนะเนี่ย) คงจะโชคดีจริง ๆ เพราะมาถึงที่ศาลปุ๊บ "เขา" ใจดี เช่าเหรียญพระพิฆเนศ ปางประทานพร ให้ ไว้ใส่กับสร้อย และ โชคดีอีกเรื่อง คือ พอไหว้ท่านฯ เสร็จเรียบร้อย เราได้เจอ เพื่อนคนที่เคยเป็นพ่อสื่อให้เมื่อครั้งในอดีต แบบบังเอิญอย่างไม่น่าเชื่อเพราะไม่ได้เจอกันมานานหลายเดือนแล้ว มาที่ศาลฯนี้เหมือนกัน เลยนั่งคุยกันแป็บนึง อัพเดทชีวิต ก่อนแยกย้ายกัน เพื่อนพาแฟนกลับบ้าน ส่วนเราไปไหว้ท่านเสด็จพ่อ ร.5 ต่อ

คืนนี้คนน้อยอีกเหมือนกัน เลือกซื้อ เครื่องสักการะ จากคุณยายแก่ ๆ ท่านนึง กุหลาบ 2 กำ ธูปเทียน 2 ชุด หมาก พลู 2 ชุด หญ้า 2 กำ ถามยายว่าทั้งหมดเท่าไหร่ คุณยายคิดเลขเร็วมาก ประมาณ 5 วินาที ได้ ก่อนตอบออกมาว่า 100 บาท โห...น่าทึ่งมาก ๆ ตอนนั้นเรายังบวกอยู่ในหัว อยู่เลย 555

ไหว้เสด็จพ่อฯ เรียบร้อย ก็มุ่งหน้า สู่ถนนข้าวสาร เป็นอีก 1 ปีที่เราได้ไปสัมผัสบรรยากาศหลอน ๆ ของค่ำคืน Halloween ที่นี่

ถนนข้าวสารคึกคักมาก ทั้งผีไทยผีเทศ ออกอาละวาด เต็มไปหมด เลยขอแชะภาพเป็นที่ระลึกนิดหน่อย

มีรับแต่งหน้าผีด้วยค่ะ สนน ราคา อยู่ที่ 50 บาทเท่านั้น เก๋มาก

เดินเบียดเสียดผู้คนไปสักพัก ก็ไปเจอะ กับ พี่เปิ้ล นาคร มาในมาด ผี Michael Jackson เลยทีเดียว

เดินกันจนร้อน จนเมื่อย ตอนแรกมีโปรแกรมกันว่าหลังจากเดินดูบรรยากาศ Halloween ที่ข้าวสารแล้ว จะไปนั่งชิลด์ ๆ กินเหล้าปั่น ที่ Bank Bar ถนนพระอาทิตย์ ต่อ แต่ดูเวลาเกือบเที่ยงคืนแล้ว มีเวลาน้อยเกินไป เลยตัดสินใจกันว่า ไปเดินดูของ ที่วรจักรดีกว่า ได้ของมาเพียบ แต่กว่าจะถึงบ้าน ก็ปา ไป ตีสามกว่า ๆ นอนดู TV ต่อได้อีก กว่าจะได้ขึ้นไปนอน ก็ หกโมงเช้าแล้ว เหอ เหอ นอนไป 4-5 ชม. รีบตื่นมาอัพบล็อกค่า..555 ไม่ค่อยรีบเลยนะเนี่ย

ปิดท้ายด้วยภาพ Halloween 2008 ที่ ร้าน Post Bar สามเสน กับเพื่อน ๆ พี่ ๆ สนุกสนานจนลืมไม่ลงเลยค่ะ

แล้วเราก็พบกัน

EFM FESTIVAL@ CENTRAL WORLD

Opal : อ๊าย...ยยยยยยยยย สวัสดีค่ะ

Ducky : สวัสดีจ้า

Opal : มาทำอะไรกัน

Ducky : ก็มาแย่งเด็ก ๆ ถ่ายรูปกับโอปอล์ไง

Opal : มาบ้าดารางี้!! 555

ช่วงที่ถ่ายรูปกับโอปอล์บรรดาแฟนคลับก็รุมถ่าย ทั้งกล้อง ทั้งมือถือ บังตากล้องเราหมดเลย

Opal : เอ่อ....น้องคะ หลบกล้องพี่เขานิ๊ดนึงค่ะ แคร์กันบ้างอะไรกันบ้าง!!!!! (แร๊ง..งงงงงงงง 5555)

ก็เลยได้รูปคู่ที่สุดแสนจะสวยงาม...คมขำ เสียนี่กระไร......ปลาบปลื้มใจเป็นที่สุด

ฉากประทับใจใน "รถไฟฟ้าฯ"

ไปดู รถไฟฟ้ามาหานะเธอ ตั้งแต่เมื่อวันเสาร์ ครบทุกรสจริง ๆ ทั้งสนุก ตลก เศร้า เหงา ซึ้ง ประทับใจ สมกับที่รอคอย วันนี้เลยตั้งใจจะบันทึกเอาไว้ซะหน่อยว่า มีฉากไหนที่ชอบ ประโยคไหนที่ โดนใจบ้าง ของหนังเรื่องนี้ เชื่อว่า คงตรงกับใจใครอีกหลาย ๆ คน

- ฉากที่ลุงนั่งมองเหมยลี่หลับบนรถไฟฟ้า


-"เจอกันชาติหน้านะคะ"

- ฉากที่ลุง ลงจากรถสองแถวหลังจากไปเล่นน้ำสงกรานต์ แล้วเดินมากระซิบกับเหมยลี่ "เดี๋ยวผมไปรับที่บ้านนะครับ" (ลุงรู้ว่าลี่เล่นน้ำสงกรานต์ไม่สนุก ใส่ใจความรู้สึกที่สุดเลย)


- ฉากที่ลุงเปิดประตูรถแท็กซี่ให้เหมยลี่ แล้ว ตัวเองเดินอ้อมไปขึ้นอีกฝั่ง (สุภาพบุรุษสุด ๆ )


- "คุณชวนชั้นไปเที่ยวสงกรานต์ คุณคิดอะไรกับชั้นรึเปล่า""ตอนแรกก็ว่าจะไม่คิด..แต่มันฝืนไม่ได้จริงๆ" (เป็นคำตอบที่ทำเอาคนฟังปลื้มมาก..กกกกก) "ผมว่า...เราน่าจะคบกันได้นะ"


- ฉากที่ลุงอยากจะพาเหมยลี่เที่ยวต่อตามโปรแกรมแต่เหมยลี่บอกว่าเหนื่อยแล้ว ให้วันนี้หยุดพักผ่อนตามอัธยาศัยแล้วกันนะ (ให้อารมณ์เศร้า และ ทรมานใจดี)


- "ถ้ามีแฟนแล้วเขาไม่ว่างมากินข้าวกับเรา ไม่มีเวลาไปไหนมาไหนกับเรา เราจะมีแฟนไปทำไม"


- "แฟนไม่ได้มีไว้ให้อยู่ด้วยกันตลอดเวลา แต่มีไว้ให้เรารู้ว่าในโลกนี้ยังมีอีกคนหนึ่งที่รักเรา"


- ฉากที่เหมยลี่รู้ว่าลุงกำลังจะไปเยอรมัน แล้วถามลุงว่า "คุณคิดจะบอกฉันเมื่อไหร่คะ" "พรุ่งนี้" (โอ้โหทรมานหัวใจเหลือเกิน


- ฉากที่เหมยลี่เปิดกล่องความทรงจำ ที่ลุงฝากเอาไว้ให้ ของทุกชิ้นมีเรื่องราวที่น่ารัก ตั้งแต่ชิ้นแรก จนถึงชิ้นสุดท้าย "กล้องพัง แต่ เมมโมรี่ยังอยู่" (น้ำตาไหลพราก ทำไมต้องจากกันด้วย)

- ฉากที่ลุง กับ เหมยลี่ยืนรอรถไฟฟ้าคนละชั้นกัน แล้ว รถไฟฟ้าก็เคลื่อนออกจากสถานีสวนทางไปพร้อมกัน

- ฉากที่เหมยลี่ติดอยู่บนรถไฟฟ้าที่ขัดข้อง แล้ว ทุกคนหยิบโทรศัพท์ออกมาโทรกันใหญ่เลย แต่เหมยลี่ไม่รู้จะโทรหาใคร (ฉากนี้ เหงา และ โดดเดี่ยวสุด ๆ)


- "เมมไว้นะ..เบอร์นี้เบอร์ผม" (สาว ๆ ทั้งโรง กรี๊ดโดยพร้อมเพรียงกัน 555)

Change

ปล่อยให้ตัวเอง ซึม เศร้า เหงา ฟุ้งซ่าน ร้อนรน จนไม่อยากจะทำงานทำการอันใด ถึงขนาดยกเลิก งานที่ทำอยู่ไป ไม่ได้บอกเจ้านาย พี่ ๆ เพื่อน ๆ ร่วมงาน ถึงเหตุผลที่แท้จริง ตอนนี้ถึงเวลาที่ควรจะ ลุกขึ้นมา ตั้งใจ ทำอะไร ดี ๆ เพื่อให้ชีวิตมีความสุขบ้าง



เริ่มจาก สนุกกับการทำงานใหม่ที่เรารักให้มากขึ้น รู้สึกปลาบปลื้ม กับงานใหม่ที่เจ้านายรับมา เป็นการนำเสนอ เรื่องราวของคนที่ไม่ท้อแท้ในชีวิต ทำแล้วได้กำลังใจให้ตัวเองไปด้วยเลย แถมได้โปรไฟล์ดี ๆ ในการทำงานด้วย ปลื้มค่ะ ไปออกกองถ่ายมา 1 ครั้ง แล้ว สนุกมาก พี่ ๆ ทีมใหม่น่ารักดี ให้ความเป็นกันเองอย่างมาก ที่สำคัญ งานนี้เราไม่ต้องถ่ายรูปเองอีกแล้ว เพราะมีตากล้องส่วนตัว พี่แกขับรถตู้ แต่ชื่นชอบการถ่ายภาพ กล้องของแกเจ๋งกว่ากล้องป๊อกแป๊กเราเป็นไหน ๆ พี่แกเลยทำอีกหน้าที่ คือ เป็นเสมือนพีอาร์กอง เก็บภาพการทำงานของทีมงานทั้งหมด ทุกอิริยาบถ หุหุ รัวชัตเตอร์ยิ่งกว่า ถ่ายกันไปเป็นพัน ๆ รูป เสร็จงาน ไรท์รูปใส่ CD ให้เลย แต่รูปที่ออกมาดี ก็คงเป็นรูปเราที่ตั้งใจแอ๊บ นั่นแหละ รูปทีเผลอ ดูไม่ได้เลยจริง ๆๆๆ 5555




ออกกำลังกายค่ะ รู้สึกว่า 4 ปี แล้วที่เราห่างเหินจากฟิตเนส ออกกำลังกายครั้งสุดท้าย ก็คือ ไปว่ายน้ำ นั่นก็นานมาก ๆ แล้วเหมือนกัน วันก่อนเผลอไปเล่นเกมส์ชิงรางวัลจากใน internet ได้บัตรออกกำลังกายฟรี มา 1 เดือน เสาร์นี้นัดเจ้าหน้าที่เข้าไปรับบัตร และตั้งใจว่าจะแวะเวียนไปใช้บริการให้ได้ซักอาทิตย์ ละ 2-3 วัน ตอนนี้พอมีเวลาว่างก็ควรทำไป เพื่อสุขภาพที่ดี สู้ สู้ น่า




ส่วนมุมอื่น ๆ ในชีวิต ก็ค่อย ๆ แก้ ค่อย ๆ ปรับปรุง ไป เพราะคงไม่มีใครที่จะสมบูรณ์แบบได้ ร้อยเปอร์เซ็นต์ คนเราก็ต้องมีทั้งข้อดี และ ข้อเสีย แต่ถ้าเราตั้งใจที่จะเปลี่ยนแปลงตัวเอง ให้ ดีขึ้น ดีขึ้น เชื่อว่า คงไม่ยากเกินไป ไม่ใช่เพื่อใคร ก็เพื่อตัวเราเอง นี่แหละค่ะ

ภาพเก่าเก่า

จะเก็บเรื่องราวของเรา เอาไว้ (ในใจ) เสมอ

รับโค้ดเพลง รักเธอเสมอ คลิกที่นี่

กำลังใจจากเพื่อนที่อยู่ห่างไกล

เพื่อนเอ๋ย

จะทำอะไรก็แล้วแต่นะเพื่อน ขอให้คิดไตร่ตรองทุกอย่างด้วยสติอย่าทำไปเพียงเพราะอารมณ์ ทุกอย่างผ่านไปแล้วไม่สามารถย้อนกลับมาแก้ไขได้ อยากให้เพื่อนคิดไว้เสมอว่าเรายังมีคุณค่าในตัวเอง ถ้าใครเค้าไม่เห็นค่าของเรา (ถึงแม้จะเป็นคนที่เรารัก และเคยรักเราก็ตาม ) ก็ไม่มีประโยชน์ที่เราจะไปดึงดันให้เขาอยู่ มันรังแต่จะทำให้ทุกอย่างแย่ลงไปเปล่า ๆ


ลองมันออกมาอีหรอบนี้ ทุกอย่างมันก็ฟ้องอยู่ คิดว่าตัวเพื่อนเองก็คงจะรู้ดีที่สุด ว่าอะไรมันเป็นอะไร บางที เราก็ต้องเข้มแข็งและอดทนยอมรับนะถึงแม้ว่าความเป็นจริงมันอาจจะทำให้เราเจ็บปวดเจียนตาย แต่สุดท้ายเราก็จะผ่านมันไปได้... อีกครั้ง


ความรัก มันมีวันหมดอายุนะเพื่อน แต่อายุความรักของเพื่อน กับของเขาอาจจะไม่เท่ากัน หากความรักของเพื่อนยังคงอยู่ เพื่อนก็จงเก็บความรักที่ดีดีนั้นเอาไว้ เอามาเป็นกำลังใจในวันที่อ่อนแอ ว่าอย่างน้อย ครั้งนึง เราก็เคยมีรักที่ดีดี อย่าทนยื้อไปจนถึงวันที่ความรักมันเน่าบูด และส่งกลิ่นเหม็น มาทำร้ายเราเลย ถึงเพื่อนจะไม่มีเขา เพื่อนก็จะต้องอยู่ให้ได้เพื่อนจะต้องผ่านมันไปให้ได้เข้มแข็งไว้นะ


รักและเป็นห่วงเสมอ
oxox


ขอบคุณเพื่อนต้า (พี่อ้อด้วย) สำหรับกำลังใจดี ๆ ที่คอยมีให้เสมอ ทุกครั้งที่เรามีปัญหาความรัก เรามักจะคิดถึงต้าเป็นคนแรก ๆ และเป็นเพื่อนที่เราอยากเล่าเรื่องราวของเราให้ฟังแบบเปิดใจ หมดใจ เพราะเรารู้ว่าต้า จะเป็นเพื่อนที่รับฟัง ให้กำลังใจ ให้คำแนะนำ ได้ดีมาก ๆ และครั้งนี้ก็เหมือนกัน ทั้ง sms ทั้งส่งเมลล์ ทั้งโทรหา ซาบซึ้งใจมาก ๆ อ่าน mail ฉบับนี้แล้ว มีหลาย ๆ ถ้อยคำที่โดนใจ แต่ก็ทำให้เพื่อนรู้สึกดีมาก ๆ และจะเปิดอ่านมันทุกวันที่เพื่อนรู้สึกแย่ และ หดหู่กับความรัก สักวันเพื่อนคงจะเข้มแข็งมากกว่านี้ และ หาทางออกให้ตัวเองเจอ ขอบคุณมาก ๆ จากใจ

ps. และขอบคุณเพื่อน ๆ ทุกคนใน blogs ด้วยเช่นกันค่ะ

ตาสว่างซะที

เรื่องราวความรักของเราช่างคล้าย MV ของทาทายัง เพลง My bloody valentine เหลือเกิน ต่างกันแค่ จุดจบของรักที่ไม่สมหวังของเรา ไม่ได้มีคนตาย มีแต่คนที่เจ็บ คือ เรา เจ็บมาก..กกก สมควรแล้ว อยากสอดรู้สอดเห็นเอง เหตุการณ์นี้ทำให้เราตาสว่างขึ้นมาก ต่อแต่นี้ไป จะทำเพื่อตัวเอง จะรักตัวเอง จะไม่รักใคร มากกว่า รักตัวเองอีกแล้ว

มันจบแล้ว ความรักของเรา "MY LOVE" ยังไงก็ต้องขอบคุณด้วยที่ครั้งหนึ่งที่เคยมอบความรักดี ๆ มากมาย ให้ เราจะจดจำมันไว้ไม่มีวันลืม