ควันหลงวันพ่อ

วันพ่อที่ผ่านมา ตั้งใจจะไปดูไฟ ที่ถนนราชดำเนิน เหมือนทุกปี ตามธรรมเนียม อาบน้ำแต่งตัว ปีนี้เน้นสีชมพู กล้องพร้อม ขาตั้งกล้องพร้อม แต่กว่าจะได้ไปก็สามทุ่มแล้ว รถติดมาก ๆ เลยได้ถ่ายรูปอยู่แค่ หน้าวังจิตรลดา ไปไม่ถึงราชดำเนิน

คืนนี้พอก่อน ไว้ค่อยมาซ่อมวันอื่น อ่อนเพลีย ละเหี่ยใจ!!

Wall Sticker

หลังจากที่อยากได้ Wall Sticker มาน๊าน มานาน แล้ว ไปเดินแถวหน้า เซ็นทรัลลาดพร้าว เจอ แผ่นละ 20 ไม่ได้ซื้อ ไปเดินสำเพ็ง เจอแผ่นละ 15 บาท ถูกกว่าอีก ก็ยังไม่ได้ซื้อ พอดีมีคนซื้อมา ซื้อมาเยอะมาก ให้เลือก จะเอาลายไหนดี เลือกมา 4 ลาย

ชอบลาย ดอกซากุระ กับ จักรยาน

ติดไว้ตรงผนังข้าง ๆ ประตู สวยดี

ชิงช้ากับสองเรา ติดเบี้ยวไปหน่อย

ยังเหลืออีก 2 ลาย ค่อย ๆ ติดไป เพราะใช้เวลาหลายชั่วโมงมาก กว่าจะติดเสร็จ แต่ก็ดีเหมือนกันนะ การติด เจ้า Wall Sticker เนี่ย ทำให้มีสมาธิ ไว้ติดที่เหลือเสร็จเรียบร้อยเมื่อไหร่ค่อยมาอัพเดทอีกที

วันนี้วันหยุด จริง ๆ ไปทำงานก็ได้ แต่เลือกที่จะหยุด แล้ว จะหยุดเพื่อ ???? เพราะสุดท้ายแล้ว ก็อยู่คนเดียวอยู่ดี ว่าแต่เย็นนี้ จะได้ไปงานมั๊ย??? งาน Street Show ที่ สวนลุม...เฮ้อ...ออออ เบื่อการรอคอย

Up date เป็ดน้อย

เริ่มงานที่ใหม่ ทำให้ต้องเปลี่ยนระบบชีวิตเยอะ จากชีวิต Freelance มาเป็น Freelance ประจำที่ต้องทำงานจันทร์-ศุกร์ ต้องตื่นแต่เช้า เข้าตอกบัตร ทำงานจนถึงสี่ทุ่มกว่า กลับถึงบ้าน ห้าทุ่มกว่า หมดเรี่ยวแรง และไร้จินตนาการในการเขียนบล็อก ได้แค่แวะเวียนเข้ามาอ่าน เข้ามาเม้นท์ของเพื่อน ๆ บ้างตามธรรมเนียม

วันนี้วันหยุด เย้ ๆๆๆ ตื่นสาย ๆ มา update ชีวิตซะหน่อย ชีวิตเน่า ๆ ชีวิตเศร้า ๆ ของเรา Lucky in game unlucky in love ชีวิตมันก็มักจะเป็นแบบนี้ ผ่านมา 2-3 เดือนแล้ว ไม่เคยมีวันไหนที่ชินเลย ไม่ชินกับสถานะ ไม่ชินกับการเปลี่ยนแปลง ไม่ชินกับบางเรื่อง กับบางคำพูดที่เข้ามากระทบจิตใจ ไม่รู้ ไม่เห็น ไม่เป็นทุกข์ แต่เพราะทุกวันนี้ ยังรับรู้ ยังได้เห็น ก็เลยทุกข์ ก็เลยเศร้า บางวันดูเหมือนว่าจะดี ดีมาก ๆ มีความสุขจังเลย แต่ความสุขก็อยู่กับเราได้ไม่นาน เวลาแห่งความสุขมักจะผ่านไปเร็วเสมอ

วันก่อนไปทำงาน แถว ๆ จุฬา นั่งแท็กซี่กลับออฟฟิศ ฟังวิทยุคลื่นนึง ดีเจพูดว่า "มีคนส่ง sms เข้ามาว่าพระจันทร์คืนนี้สวยมาก" เราแหงนหน้าผ่านกระจกมองพระจันทร์ "อืม สวยจริง" น้าคนขับแท็กซี่แกรีบโทรหาภรรยาทันที แล้วก็เล่าเรื่องพระจันทร์ คุยกัน ถามไถ่กัน คุยกันยาว จนถึงอโศก (ดีนะที่แกใส่ small talk) มันก็น่าประทับใจดี....อยากโทรบอกใครสักคนว่าพระจันทร์คืนนี้สวย แต่ คนที่จะโทรหาคงดูหนังอยู่ ไม่มีใครสักคนให้โทรหา เหงา ถ้ามีใครสักคนให้เราได้แชร์ความรู้สึกก็คงจะดี ตอนนั้นคิดว่าตัวเองเป็น เหมยลี่ เลย 555 (ขำได้อีก) แต่จริง ๆ จิตตกอย่างแรง เข้าสู่โหมดซึมเศร้า พอยิ่งทำงานเหนื่อย ๆ สภาพจิตใจมันทำไมยิ่งอ่อนแอก็ไม่รู้ อยากเข้มแข็ง แต่มันยากเหลือเกิน

เคยไหม...ที่เห็นสถานที่สวย ๆ แล้วอยากไป แต่ต้องไปกับคนนี้เท่านั้น

เคยไหม...ที่เห็นร้านอาหารสวย ๆ อาหารอร่อย ๆ แล้วอยากทาน แต่ต้องทานกับคนนี้เท่านั้น

เคยไหม...ที่มีหนังน่าดูสักเรื่อง แล้วอยากดู แต่ต้องดูกับคนนี้เท่านั้น

และ อีกหลาย ๆๆๆ อย่าง ที่อยากทำ อยากไป กับคนนี้เท่านั้น


แต่กลายเป็นว่า in อยู่ฝ่ายเดียว

@สกลนคร

เมื่อวันพฤหัสฯ มีภารกิจต้องไปร่วมงานปริญญาน้องชาย (เขา) ที่ จ. สกลนครค่ะ เลิกงานปุ๊บ รีบพาบรรดาน้องหมา ไปฝากไว้ที่ร้านรับฝากสุนัข ที่เปิดใหม่แถว ๆ บ้าน แอบเศร้า ต้องจากกันตั้งหลายวัน ฮือ ฮือ...เรียบร้อยแล้ว ก็ ออกเดินทางกันมุ่งหน้าสู่สกลนครกันเลยค่ะ...ออกเดินทางสี่ทุ่มกว่า ๆ ถึง สกลนครประมาณ 9 โมง ได้ค่ะ

แวะเข้าไปที่บ้านของญาติ ๆ เพื่ออาบน้ำ เสร็จภารกิจส่วนตัว ก็ออกไปไหว้พระกับบรรดา น้า ๆ และ ยาย ที่ พระธาตุเชิงชุม ก่อนเลยค่ะ

และไปต่อ ที่พิพิธภัณฑ์หลวงปู่มั่น ค่ะ

ช่วงเที่ยง ๆ เริ่มหิวแล้วค่ะ มาถึงสกลนครแล้วต้องขอหม่ำ แหนมเนือง กันนิดนึงค่ะ ชื่อขื่อดังของที่นี่ "วิลลี่แหนมเนือง" วนรถหากันอยู่ 3-4 รอบได้ ในที่สุดก็เจอ ของอร่อยมักหายากนิดนึง...555 เลือกสั่งแหนมเนืองอันดับแรกเลย ตามด้วย แหนมใบมะยม กุ้งพันอ้อย และ เบื้องญวณ ค่ะ รสชาติอร่อยใช้ได้เลย หรือเพราะความหิวก็ไม่รู้ 555

เ

อิ่มท้องกันแล้ว ก็ไป ร่วมงานรับปริญญา กันค่ะ กิจกรรม คือ ถ่ายรูป ถ่ายรูป และ ถ่ายรูป ค่ะ

เวลาถ่ายรูปต้องกระโดด (โดนบังคับ 555) กลายเป็นเอกลักษณ์ไปแล้ว

ประตูเมืองงดงามมาก ๆ

เสร็จภารกิจกันแล้ว ก็มุ่งหน้า ไป นครพนม ค่ะ เพื่อ นมัสการ พระธาตุพนม เพื่อความเป็นสิริมงคล

ครั้งแรกกับการมา นมัสการพระธาตุพนม ค่ะ

หลังจากนมัสการพระธาตุพนมเรียบร้อยแล้ว ก็แวะทานอาหารค่ำที่ร้านริมฝั่งโขง จ.มุกดาหารค่ะ กับสารพัดเมนูจากปลาคัง มื่อนี้ไม่ได้ถ่ายภาพเลยค่ะ เพราะว่ามีแต่ญาติผู้ใหญ่ ออกแนวเกรงใจ อิอิ แต่เมนูทั้งหมดทั้งมวล ที่ทานไป ได้แก่ ต้มยำปลาคัง ปลาคังลวกจิ้ม ปลาคังทอดน้ำปลา ปลาคังนึ่งมะนาว ที่ไม่ใช่เมนูปลาคัง ก็จะมีห่อหมกอีสาน กับ ปลาเนื้ออ่อนทอดกระเทียมพริกไทย อาหารรสชาติอร่อย บรรยากาศดี

ฝั่งโน้น คือ สุวรรณเขต ประเทศลาว ค่ะ

ทานข้าวกันอิ่มเรียบร้อยแล้ว มุ่งหน้ากลับ บุรีรัมย์ ค่ะ คนขับขับรถไป ส่วนเรา นั่ง(หลับ)ให้กำลังใจค่ะ...พรุ่งนี้มีโปรแกรมไปเดินตลาดนัดของมือสอง ของที่นี่ค่ะ ขอนอนเอาแรงก่อนเด้อค่าเด้อ

@ Asok ทำเอาถึงกับมึน

ที่ครั้งก่อนได้เล่าว่า มีไปคุยงานแถวอโศก ผลปรากฎ ว่า ว่า ว่า....ข่าวดีค่า ดีใจ ปลาบปลื้มที่สุด เมื่อวานเข้าไปรับมอบงานจากน้องคนที่จะลาออก...โอ๊ย...ตกใจ มึน งง ทำไม๊ มันเยอะขนาดนี้ 3 รายการ ต๊าย..ยยยย ตาย ๆๆๆๆ กลับตัวไม่ทันแล้ว...น้อง ๆ แซวว่า "โดนพี่เขาหลอกมาใช่มั๊ยล่ะ " 555 ความรู้สึกเหมือนตอนจบใหม่ ๆ แล้วทำงานครั้งแรกเลย ตื่นเต้น ประหม่า ไม่มั่นใจ ไม่คุ้นชิน...ขอเวลา 1 อาทิตย์ปรับตัว คาดว่าจะดีขึ้น


ที่ผ่านมาถึงจะออกมาเป็น Freelance ทำหลาย ๆ รายการ แต่พี่ ๆ และ เพื่อนร่วมงาน ก็ยังคงเป็นทีมเดิม ที่ทำงานด้วยกันมาเกือบ 10 ปี คุ้นเคย สนิทสนม ผูกพันที่สุด ผูกพัน จน กลัวที่จะต้องเดินออกมาเผชิญหน้ากับโลกกว้าง ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่เราตัดสินใจเดินออกมาอยู่ในสถานที่ ที่เราไม่คุ้นเคย รูปแบบรายการที่ไม่เคยทำมาก่อน มีคนรู้จักอยู่แค่ 1 คนคือพี่คนที่ชวนให้มาทำที่นี่...เราต้องปรับตัวอีกเยอะ

วันที่รู้ข่าวดี



ผู้จัดการโทรมา

ผู้จัดการ : ทางเรายินดีรับคุณเป็ดเข้าร่วมทำงานด้วยครับ...เพราะดูแล้วคุณเป็ดเรียนเก่ง"

เรา : เกี่ยวมั๊ยคะนั่น 555 (น้องคนนี้น่ารักคุยเล่นกันได้ไม่ถือตัวแต่อย่างใด)

ผู้จัดการ: จริง ๆ ไม่เกี่ยวหรอกครับ...แต่เห็นว่าคุณเป็นมีประสบการณ์ในการทำงานมาเยอะ คือโต น่าจะเข้าใจอะไรได้ง่าย มีความอดทน (และพูดอะไรอีกเยอะแยะ)

เรา : ขอบคุณค่ะ ยินดีที่จะได้ร่วมงานกัน

ตัดสินใจ เดินหน้าแล้ว ต้อง ไม่ถอยหลัง...แต่ยังไม่ได้บอกเจ้านาย ไม่ได้บอกเพื่อนร่วมงาน ที่ตอนนี้กำลังเตรียมทำรายการใหม่กันอยู่ มันเป็นสิ่งที่เราถนัดแนวสุขภาพและความงาม แต่ขอโทษทุกคนจริง ๆ ขอโทษที่ไม่ได้อยู่ช่วยกัน ขอโทษที่ต้องเดินออกมา บางครั้งโอกาสก็ไม่ได้มีเข้ามาในชีวิตบ่อย ๆ ถึงทางที่เลือก เราอาจจะไม่ถนัด แต่เราเชื่อว่าเราก็คงจะเรียนรู้ได้ ไม่มีอะไรยากเกินการเรียนรู้....มีคนบอกว่า ยิ่งเราทำในสิ่งที่ไม่ถนัดนั่นแหละดี จะยื่งทำให้เรามีskill เพิ่มขึ้นอีก 1 ด้าน....เชื่อว่าเพื่อน ๆ ที่รักคงเป็นกำลังใจ และ ยินดีกับสิ่งที่เราเลือก ถ้ามีอะไรที่เราพอจะช่วยได้ ยินดีเสมอ

คิดถึง...Green Space

ฤดูหนาวมาพร้อมกับเทศกาลเฉลิมฉลอง..งงงง....อาทิตย์ก่อนโน้นไปสัมผัสมาแล้ว Green Space อันเนื่องมาจากเพื่อนสาว โทรมาชวน "เจ้วันเกิดน้องปีนี้ไม่มาเลี้ยงหน่อยเหรอ" อืมม ได้ข่าวว่าแกอายุมากกว่าฉันอีกนะ ทำมาแทนตัวเองว่าน้อง 555555 นาน ๆ เพื่อนจะชวนซะที ต้องไปซะหน่อยถึงจะไม่ให้เวลาเตรียมตัว...ไม่ค่อยพร้อมเท่าไหร่...แต่ก็ไม่พลาดค่ะ


ปีนี้เดอะแก๊งค์ สมาชิกหดหาย แต่มีน้อง ๆ กลุ่มใหม่ ๆ มารวมแจมด้วย ก็เพื่อน ๆ ของเพื่อนสาวนั่นแหละ...สนุกสนาน เฮฮา ปาจิงโกะ มาก ๆ แต่ขอบอก Heineken ขึ้นราคา เป็น Tower ละ 650 แว้ว แพงไปนิ๊ด แต่ถือว่าไปนั่งชิลล์มุมสูง ๆ ของ CTW ก็แล้วกัน กินบรรยากาศงี้....555 ทุกวันนี้ยังรอรูปถ่ายอยู่เลย ทวงทุกวัน ก็ยังไม่เห็นส่งมาให้ คนอยากจะอัพบล็อกใจจะขาด..ดดดด เข้าใจกันบ้างสิเพื่อน....แต่ก็ไม่เป็นไร อย่าได้แคร์ เพราะเรามีรูปของปีที่แล้ว ที่จะเอามา แฉ แฉ แฉ ดูขำขำ ไปพลาง ๆ ก่อน 5555

@Green Space 2008

ดูภาพเก่า ๆ แล้วก็มีความสุขดี...อนึ่งคิดถึงเสมอ ขณะกำลัง อัพบล็อกอยู่นี้ เพื่อนสาว ออนเอ็ม มาทักทายทันที ยังกะรู้ว่ากำลังโดนนินทา...5555 แล้วเจอกันครั้งหน้า เอ้า...ฉลอง..งงงงงง!!!!!

ปิดท้าย....ด้วยภาพครั้งหนึ่ง ที่ได้เคยร่วมฉลองวันเกิดด้วยกัน....อบอุ่นจริง ๆ

พระจันทร์ยิ้ม

เมื่อคืนวันก่อน มีคนชี้ให้ดู พระจันทร์ยิ้ม (พระจันทร์ตาเดียว)

เมื่อคืนนี้ ก็ยังคง ชี้ให้ดูอีก "มองให้มีจินตนาการ...พระจันทร์ยิ้มจริง ๆ...เอากล้องออกมาถ่ายดิ"

ถ่ายออกมา...อืมม เหมือนจะยิ้ม

เมื่อคืนพระจันทร์ยิ้ม แต่...เรานอนร้องไห้ อากาศหนาว ยิ่งทำให้รู้สึกเศร้า ถึงผ้าห่มจะหนานุ่มแค่ไหน ก็ไม่ได้ช่วยให้อบอุ่นไปถึงหัวใจ....เริ่มไม่ชอบฤดูหนาวแล้ว