Up date เป็ดน้อย

เริ่มงานที่ใหม่ ทำให้ต้องเปลี่ยนระบบชีวิตเยอะ จากชีวิต Freelance มาเป็น Freelance ประจำที่ต้องทำงานจันทร์-ศุกร์ ต้องตื่นแต่เช้า เข้าตอกบัตร ทำงานจนถึงสี่ทุ่มกว่า กลับถึงบ้าน ห้าทุ่มกว่า หมดเรี่ยวแรง และไร้จินตนาการในการเขียนบล็อก ได้แค่แวะเวียนเข้ามาอ่าน เข้ามาเม้นท์ของเพื่อน ๆ บ้างตามธรรมเนียม

วันนี้วันหยุด เย้ ๆๆๆ ตื่นสาย ๆ มา update ชีวิตซะหน่อย ชีวิตเน่า ๆ ชีวิตเศร้า ๆ ของเรา Lucky in game unlucky in love ชีวิตมันก็มักจะเป็นแบบนี้ ผ่านมา 2-3 เดือนแล้ว ไม่เคยมีวันไหนที่ชินเลย ไม่ชินกับสถานะ ไม่ชินกับการเปลี่ยนแปลง ไม่ชินกับบางเรื่อง กับบางคำพูดที่เข้ามากระทบจิตใจ ไม่รู้ ไม่เห็น ไม่เป็นทุกข์ แต่เพราะทุกวันนี้ ยังรับรู้ ยังได้เห็น ก็เลยทุกข์ ก็เลยเศร้า บางวันดูเหมือนว่าจะดี ดีมาก ๆ มีความสุขจังเลย แต่ความสุขก็อยู่กับเราได้ไม่นาน เวลาแห่งความสุขมักจะผ่านไปเร็วเสมอ

วันก่อนไปทำงาน แถว ๆ จุฬา นั่งแท็กซี่กลับออฟฟิศ ฟังวิทยุคลื่นนึง ดีเจพูดว่า "มีคนส่ง sms เข้ามาว่าพระจันทร์คืนนี้สวยมาก" เราแหงนหน้าผ่านกระจกมองพระจันทร์ "อืม สวยจริง" น้าคนขับแท็กซี่แกรีบโทรหาภรรยาทันที แล้วก็เล่าเรื่องพระจันทร์ คุยกัน ถามไถ่กัน คุยกันยาว จนถึงอโศก (ดีนะที่แกใส่ small talk) มันก็น่าประทับใจดี....อยากโทรบอกใครสักคนว่าพระจันทร์คืนนี้สวย แต่ คนที่จะโทรหาคงดูหนังอยู่ ไม่มีใครสักคนให้โทรหา เหงา ถ้ามีใครสักคนให้เราได้แชร์ความรู้สึกก็คงจะดี ตอนนั้นคิดว่าตัวเองเป็น เหมยลี่ เลย 555 (ขำได้อีก) แต่จริง ๆ จิตตกอย่างแรง เข้าสู่โหมดซึมเศร้า พอยิ่งทำงานเหนื่อย ๆ สภาพจิตใจมันทำไมยิ่งอ่อนแอก็ไม่รู้ อยากเข้มแข็ง แต่มันยากเหลือเกิน

เคยไหม...ที่เห็นสถานที่สวย ๆ แล้วอยากไป แต่ต้องไปกับคนนี้เท่านั้น

เคยไหม...ที่เห็นร้านอาหารสวย ๆ อาหารอร่อย ๆ แล้วอยากทาน แต่ต้องทานกับคนนี้เท่านั้น

เคยไหม...ที่มีหนังน่าดูสักเรื่อง แล้วอยากดู แต่ต้องดูกับคนนี้เท่านั้น

และ อีกหลาย ๆๆๆ อย่าง ที่อยากทำ อยากไป กับคนนี้เท่านั้น


แต่กลายเป็นว่า in อยู่ฝ่ายเดียว